Sunday, 14 November 2010

Elections 2010-mUsic in architectural terms/


Elections in Greece 2010.


Λόγω της γενικής κατάστασης που επικρατεί στη χώρα μας αυτές οι εκλογές έχουν απασχολήσει ποικιλοτρόπως πολλά μέσα ενημέρωσης εντός και εκτός συνόρων.
Έτσι ένα τραγούδι τριγυρνάει, δικαιολογημένα, στο μυαλό μου αυτές τις μέρες...
Είναι του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και στο ρεφραίν αναφέρει:


"Μα εγώ ΔΕΝ εχω άποψη

έχω μονάχα κάτοψη"


http://www.youtube.com/watch?v=SlBY49KKTA4&feature=BF&list=QL&index=2



in architectural terms as usual.....



[διαβάστε το ολόκληρο..μου φαίνεται αρκετά εύστοχο]


ΛΕΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΑΝΩ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ( TΟ ΖΕΙΜΠΕΚΙΚΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ)

Φίλοι που απηυδήσανε με την πολιτική το ρίξανε σε τέχνες και θρησκείες κι άλλοι ξυπνήσαν Έλληνες τόσο φανατικοί βρήκαν τη σωτηρία τους χωρίς αμφιβολίες Και κάποιοι άλλοι φίλοι μου ίσως πιο πονηροί που μένουνε για πάντα αμφσβητίες παρ' όλη τη διάννοια το ξέρω πως μπορεί να βρίσκονται στα πράγματα μ' όλες τις συγκυρίες Μα εγώ δεν έχω άποψη έχω μονάχα κάτοψη το ξέρω πια πως πίσω απ' τις ιδέες υπάρχουνε τα ένστικτα που ψάχνουνε υποστήριγμα και έτσι δραπετεύω απ' τις παρέες Λέω να την κάνω σιγά - σιγά Λέω να την κάνω Λέω να την κάνω σιγά - σιγά Λέω να την κάνω Φίλοι που αποκτήσανε προσφάτως το παιδί ύστερα από χρόνια αμφιβολίας μου λένε ότι γίνεται έτσι μια νέα αρχή και το υποστηρίζουνε μα μέχρι υστερίας Και κάποιοι άλλοι φίλοι μου λιγάκι εγωιστές και καλοπερασάκηδες στο βάθος που πάντα προφητεύουνε χίλιες καταστροφές να φέρνεις λέν' ένα παιδί στον κόσμο είναι λάθος.

Friday, 12 November 2010

Acropolis Museum wins prestigious British Travel Writers' global award

Μουσείο Ακρόπολης

Βραβεύτηκε, στο Λονδίνο, ως το καλύτερο του κόσμου.


]

Το βραβείο του «Καλύτερου Μουσείου του κόσμου» πήρε το Μουσείο της Ακρόπολης από τον διαγωνισμό που πραγματοποίησε η Ένωση Δημοσιογράφων Τουριστικών Συντακτών Μεγάλης Βρετανίας.

To βραβείο παρέλαβε το βράδυ της 7ης Νοεμβρίου, ο υφυπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Γιώργος Νικητιάδης, εκπροσωπώντας την κυβέρνηση, σε ειδική εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Βρετανική πρωτεύουσα. Ο κ. Νικητιάδης, ευχαρίστησε τους διοργανωτές και όσους συμμετείχαν στην ψηφοφορία, τονίζοντας ότι με την κίνηση τους άνοιξαν την πόρτα για να επιστρέψουν τα μάρμαρα της Ακρόπολης στον τόπο τους.

Ο υφυπουργός, εξήρε τη σημασία των εξελίξεων αυτών για τον Ελληνικό Πολιτισμό και εκδήλωσε την αισιοδοξία του ότι με την βράβευση αυτή έπεσε και το τελευταίο τείχος, δίνοντας νέα ώθηση στην υπόθεση της επιστρο
φής των μαρμάρων στην Ελλάδα.

Η βράβευση απέσπασε ευμενή σχόλια σε τηλεοπτικούς σταθμούς της Μεγάλης Βρετανίας, με την επισήμανση ότι το γεγονός δίνει νέα δυναμική στο αίτημα της επιστροφής των μαρμάρων στην Ελλάδα, όπως ανέφεραν βρετανοί σχολιαστές.



Acropolis Museum wins prestigious British Travel Writers' global award

The New Acropolis Museum in Athens has won the British Guild of Travel W

riters' (BGTW) prestigious global award for the Best Worldwide Tourism Project for 2010.

The prize was presented to deputy culture and tourism minister George Nikitiadis, representing the Greek government, during a ceremony on Sunday night in London.

Nikitiadis thanked the organisers and the voting travel writers, noting that this distinction has opened the door for the return of the Parthenon Marbles to their homeland.


Διαβάζοντας, λοιπόν, την επίσημη ανακοίνωση σχετικά μ'αυτήν τη σπουδαία βράβευση του μουσείου της Ακρόπολης μερικές σκέψεις τριγυρνούν στο μυαλό μου που σαφέστατα αφορούν τον Παρθενώνα.
Γνωρίζοντας πως η "μνημειακή" αρχιτεκτονική έχει τεράστιες διαφορές από την αρχιτεκτονική του καθημερινού, καθώς όπως έλεγε και ο Άρης Κωνσταντινίδης
"αν και η αρχιτεκτονική είναι μόνο επιστήμη,εξαίρεση αυτού του κανόνα αποτελούν τα μνημεία".Συγκεκριμένα γράφει για τον Παρθενώνα "o Παρθενώνας μ' όλο που είναι κτίριο,μας βάζει σ'άλλους κόσμους όπως ένα καλλιτέχνημα. Γιατί ο Παρθενώνας είναι μνημείο.Έργο του Φειδία με την προσωπική σφραγίδα του μεγάλου καλλιτέχνη.Δεν εκπληρώνει κανέναν πρακτικό σκοπό, μα συμβολίζει την αγάπη και την πίστη των Αθηναίων για τη θεά τους".
Δεν ξέρω για εσάς, προσωπικά και τις δυο φορές που επισκέφτηκα το νέο Μουσείο της Ακρόπολης ένιωσα κάτι αντίστοιχο μ'αυτό που είχα νιώσει την πρώτη φορά που βρέθηκα στον Παρθενώνα. Οντως "βρέθηκα σε άλλους κόσμους".Σιγοτραγουδούσα το παιδικό τραγουδάκι της αιώνιας Λιλιπούπολης "...μη με τραβάτε, μη μου κολλάτε απ'το μουσείο δε θέλω να βγω".
Σίγουρα κάθε επισκέπτης φεύγει με την ελπίδα πως τώρα που φτιάχτηκε το "σπίτι" πρέπει τα παρθενώνεια μάρμαρα να επιστραφούν και να βρουν τη θέση τους.
Σε συζήτηση που είχα με μία ξεναγό στο μουσείο μου είπε πως ΟΛΟΙ τους λένε αυτά τα λόγια μόλις φτάνουν στην αίθουσα του Παρθενώνα.Ειδικότερα η συνένωση των πρωτότυπων γλυπτών με τα αντίγραφα εκείνων που βρίσκονται σε μουσεία του εξωτερικού (Βρετανικό, Λούβρο), δίνει τη δυνατότητα στον επισκέπτη να απολαύσει, για πρώτη φορά, ολόκληρο τον γλυπτό διάκοσμο του Παρθενώνα και να κατανοήσει τις παραστάσεις που απεικονίζονται σε αυτόν. Επομένως δεν είναι φυσιολογικό να αισθάνεσαι μια μεταβολή του χρόνου,λες και μπορείς να βρίσκεσαι σε δύο εποχές την ίδια ακριβώς στιγμή?
'Οσοι έχουν επισκεφτεί το μουσείο θα μπορέσουν ίσως να καταλάβουν αυτό το πρωτόγνωρο συναίσθημα-να το θυμηθούν- όσοι πάλι δεν έχουν καταφέρει ακόμη να το θαυμάσουν από κοντά,πραγματικά μετά από ένα χρόνο και κάτι μάλλον έχει έρθει η ώρα.

υγ1: Αξϊζουν συγχαρητήρια-Ναι υπάρχουν και καλά νέα στην εποχή μας για τη χώρα μας.
υγ2: Σε επόμενη ανάρτηση θα έχουμε την ευκαιρία να ασχοληθούμε εκτενέστερα με την ιδιαίτερη και πρωτοπόρα αρχιτεκτονική του Μουσείου.[Αρχιτέκτονας:Μπερνάρ Τσουμί]



Thursday, 11 November 2010

First we take Manhattan*


McNally Jackson Cafe


McNally Jackson Books is one of the largest independent booksellers in downtown Manhattan. New York-basedFront Studio recently completed the rather excellent renovation design of the McNally Jackson Cafe, which is part of the McNally Jackson Bookstore.The owner wished to re-conceptualize the café as a place evocative of literature. A fluid collaboration between the owner and architects, all avid readers, the newly realized space creates visceral connections to the act of reading in each programmatic function.




A scattering of books hangs precipitously from the ceiling, as if a pile of books had been thrown into the sky and frozen. The curved wall surrounding the seating area is covered in wallpaper made entirely of open spine books, the texture of the print adds a rippling effect of restless pages. Running along the wall is a series of folding single tables, carefully crafted to resemble a folded book when closed. The new menu is made of food related quotes lit by 4 light fixtures, each dedicated to the many editions of a singular book.




Location:
New York, NY, 10012
Phone:
212-274-1160
Mon - Sat:
10:00 am - 10:00 pm
Sun:
10:00 am - 9:00 pm


Bon voyage à Manhattan :-)

Tuesday, 9 November 2010

«Η καλή αρχιτεκτονική είναι απαραίτητα βιοκλιματική» Τ.Παπαϊωάννου


01 Μάρτιος, 2010

«Η καλή αρχιτεκτονική είναι απαραίτητα βιοκλιματική»


«Η παραδοσιακή αρχιτεκτονική είναι οπωσδήποτε οικολογική, φιλική προς το περιβάλλον», επισημαίνει ο Τάσης Παπαϊωάννου, καθηγητής της Αρχιτεκτονικής Σχολής του Πολυτεχνείου.

Μας ταξιδεύει νοερά στα υπόσκαφα της Σαντορίνης και εξηγεί ότι δεν είναι η μόνη περίπτωση
που η παράδοση διδάσκει πως δεν μπορούμε να κτίζουμε κόντρα στη φύση,
αλλά να σεβόμαστε τους κανόνες που δημιουργεί.

Ο απαράβατος αυτός κανόνας λειτουργεί σωστά, ακόμη και σε αντίξοες καιρικές συνθήκες.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι κατ' αρχάς οι σκηνές που στήνονται στην έρημο, με πρόβλεψη για κατάλληλα ανοίγματα ώστε να εξασφαλίζεται σωστός αερισμός, ο οποίος επιτρέπει τη διαμονή ακόμη και σε συνθήκες καύσωνα. Στον αντίποδα βρίσκεται το εχθρικό περιβάλλον των Εσκιμώων, που αποδεικνύει και πάλι πως μπορεί να ζήσει ο άνθρωπος μέσα σε... ψυγείο.

«Η καλή αρχιτεκτονική είναι απαραίτητα βιοκλιματική», βεβαιώνει ο διακεκριμένος αρχιτέκτονας, που έχει στο ενεργητικό του πολλές διακρίσεις σε αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς και έχει υπογράψει υποδειγματικές κατασκευές με σημείο αναφοράς την «πράσινη» αρχιτεκτονική. Μας δίνει ορισμένες συμβουλές, οι οποίες προέρχονται από την παραδοσιακή αρχιτεκτονική και μπορούν να εφαρμοστούν εύκολα, και μάλιστα χωρίς επιβάρυνση στο κόστος κατασκευής:

-Ο σωστός προσανατολισμός, που επιβάλλει την τοποθέτηση του κτιρίου με μέτωπο προς τον Νότο. Προς αυτή την πλευρά μπορούν να αναπτυχθούν μεγάλα ανοίγματα, τα οποία ευνοούν τη διείσδυση της ηλιακής ακτινοβολίας στο εσωτερικό του κτιρίου, συμβάλλοντας στη δημιουργία κατάλληλης εσωτερικής θερμοκρασίας σε όλη τη διάρκεια του χρόνου.

-Το ύψος της οικοδομής, που αναπτύσσεται με βάση τα τοπικά ρεύματα του αέρα. Είναι μια τεχνική που εφαρμόζεται κατά κόρον στα υπόσκαφα της Σαντορίνης, με τα μικρά παράθυρα στην πρόσοψη. Κατά κανόνα συνδέονται με ανοίγματα σε άλλα σημεία του κτίσματος και βοηθούν στη δημιουργία εσωτερικού ρεύματος αέρα, που διαμορφώνει και τις συνθήκες θερμικής άνεσης για τους ενοίκους. Εχει ενδιαφέρον ότι ανάλογα μέτρα είχαν επινοηθεί εδώ και αιώνες για κατοικίες σε θερμές περιοχές. Κατασκευάζονται πύργοι, και μάλιστα σε τέτοιο ύψος που «συναντούν» τα ρεύματα του αέρα και τα μεταφέρουν στο εσωτερικό της κατασκευής, λειτουργώντας ως φυσικά κλιματιστικά.

-Η σχέση των κτισμάτων με τη γη, που βοηθά στην εναρμόνιση του κτίσματος, της «τεχνητής» παρέμβασης, με τον περιβάλλοντα χώρο. Η σωστή τοποθέτηση στον χώρο προφυλάσσει την κατασκευή και από τα καιρικά φαινόμενα.

-Το πλάτος των κτιρίων, που δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερο από 20-30 μέτρα για να εξασφαλίζει τον αερισμό και τον φυσικό φωτισμό στο εσωτερικό του. Ο σωστός αερισμός είναι καθοριστικός ώστε να μην έχουμε το συχνό φαινόμενο με τα «άρρωστα» σπίτια. Ενας νοητός άξονας στην κατεύθυνση Νότος-Βορράς, με κατάλληλα ανοίγματα σε κάθε μια πλευρά, βοηθά στην εσωτερική κυκλοφορία του αέρα και δημιουργεί το ευχάριστο μικροκλίμα για τους ενοίκους.

Τάσης Παπαϊωάννου, Καθηγητής Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ


Δημοσιεύτηκε στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ

Saturday, 6 November 2010

«Ερωτευτείτε την αρχιτεκτονική και με τα λάθη της» Δ.Φατούρος



Πενήντα χρόνια δημιουργίας «στριμώχνονται» μέσα σε μερικές δεκάδες τετραγωνικά για να θυμίσουν στους παλιότερους και να γνωρίσουν στους νεότερους τον Δημήτρη Φατούρο.



Συνύπαρξη του παλιού με το νέο στην εξοχική κατοικία στην Αίγινα (πάνω), που υπογράφει ο πληθωρικός Δημήτρης Φατούρος (κάτω)Συνύπαρξη του παλιού με το νέο στην εξοχική κατοικία στην Αίγινα (πάνω), που υπογράφει ο πληθωρικός Δημήτρης Φατούρος (κάτω)
Τον αρχιτέκτονα πρώτης γραμμής με πάνω από 80 μελέτες για σημαντικά δημόσια κτίρια και φωτισμένο δάσκαλο στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Θεσσαλονίκης. Η έκθεση στο νέο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138), που εγκαινιάζεται απόψε, έφερε στην επιφάνεια απροσδόκητες πλευρές του: του ζωγράφου, με 130 πίνακες στο ενεργητικό του, αλλά και του ποιητή.

Μια κίτρινη γραμμή λειτουργεί ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις μακέτες, που κατασκευάστηκαν ειδικά για την έκθεση, τις φωτογραφίες από επιλεγμένα έργα αλλά και από την πληθωρική παρουσία του στην αρχιτεκτονική σκέψη και την κοινωνική δράση. Πολύτιμο συμπλήρωμα αποτελεί ο κατάλογος που ξεφεύγει από τα καθιερωμένα, αφού δίπλα στις παρουσιάσεις των έργων φιλοξενούνται σχόλια γνωστών αρχιτεκτόνων. Θα προβάλλεται και ένα φιλμ με σπαράγματα από τη δουλειά και κυρίως τις σκέψεις του για την αρχιτεκτονική και το κοινωνικό γίγνεσθαι.


«Η αρχιτεκτονική είναι το ανθρώπινο σώμα στο χώρο, με ό,τι αυτό περιέχει, καλό ή κακό» είπε ο Δημήτρης Φατούρος σε μια εκ βαθέων εξομολόγηση στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου. Στα 81 του χρόνια πιστεύει ακράδαντα ότι «η αρχιτεκτονική δεν είναι μόδα» και παραμένει δημιουργικός αλλά και κριτικός απέναντι στις φτηνές επιταγές του λεγόμενου life style. Μίλησε για την ανάγκη να σχεδιάζονται κτίρια που αναδύουν «υγρασία», διαχωρίζοντας τη θέση του από κατασκευές «τύπου Ντουμπάι». Με εύσχημο τρόπο έθεσε και το θέμα της «κλεψιάς», που στην εποχή μας έχει γίνει καθεστώς λόγω της διάχυσης της πληροφόρησης. «Δεν μπορείς να κάνεις ποιήση κλέβοντας 2-3 λέξεις από τον Αναγνωστάκη. Το κάνει όμως η αρχιτεκτονική» είπε και απευθυνόμενος προς το ακροατήριο το κάλεσε «να ερωτευτεί την αρχιτεκτονική, με όλα της τα λάθη».

Κόντρα στο ρεύμα

Γεννημένος στην Αθήνα, όπου και σπούδασε, βάδισε κόντρα στο ρεύμα και έκανε δεύτερη πατρίδα του τη Θεσσαλονίκη που δεν την αποχωρίστηκε ποτέ. Ηταν μόλις 30 χρόνων όταν εκλέχτηκε καθηγητής στην Αρχιτεκτονική Σχολή, όπου μαζί με τον Ν. Μουτσόπουλο προώθησαν τα διεθνή ρεύματα αλλά και τη στροφή προς τη λαϊκή παράδοση.

Χρονιά-σταθμός για την καριέρα του είναι το 1959, όταν κλήθηκε να σχεδιάσει το κλειστό κολυμβητήριο της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, ενώ μαζί με τον Πάυλο Μυλωνά και λίγο αργότερα με τον Δ. Αντωνακάκη σχεδίασαν την Εθνική Πινακοθήκη. Η τελευταία έφερε γιά πρώτη φορά στην Ελλάδα την έννοια της γέφυρας, τον φωτεινό περίπατο που συνδέει τα δύο παράλληλα κτίρια του συγκροτήματος. Δεκάδες δημόσια κτίρια φέρουν επίσης την υπογραφή του, αναμέσά τους τα αρχαιολογικά μουσεία Καβάλας, Φιλίππων και Πολυγύρου.

Τα πιο αγαπημένα του έργα,όμως είναι οι κατοικίες, που διακρίνονται για τις λιτές γραμμές και την ανοιχτή συνομιλία τους με τον περιβάλλοντα χώρο, σε εποχές που όλα αυτά φάνταζαν «ψιλά γράμματα».

Η έκθεση πραγματοποιείται με τη συμβολή της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΑΠΘ και του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων της Θεσσαλονίκης, του Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής αλλά και του Αρχείου Αρχιτεκτονικής του Μουσείου Μπενάκη, που διευθύνει η καθηγήτρια του Πολυτεχνείου Μάρω Αδάμη. Η τελευταία τον χαρακτήρισε χθες τυχερό, αφού φοιτώντας στο Ε.Μ.Πολυτεχνείο είχε καθηγητές-ογκόλιθους όπως ο Πικιώνης, ο Χατζηκυριάκος-Γκίκας και ο Μιχελής. Δεν είναι τυχαίο ότι από τους 26 συμφοιτητές του οι έξι έγιναν πανεπιστημιακοί καθηγητές.



Friday, 5 November 2010

Το ήξερες αυτό? [Did you know that..?] #1




Η κύρια βιβλιοθήκη στο Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα, βουλιάζει κατά μία ίντσα κάθε χρόνο, γιατί όταν χτίστηκε, οι μηχανικοί δεν υπολόγισαν το βάρος όλων των βιβλίων που θα τοποθετούνταν στο κτίριο.



The Main Library at Indiana University sinks over an inch every year because when it was built, engineers failed to take into account the weight of all the books that would occupy the building.



Να σημειωθεί ότι το Πανεπιστήμιο της Ιντιάνα βρίσκεται ανάμεσα στα 100 καλύτερα του κόσμου.

Please note that Indiana University is among the top 100 universities in the world.

Wednesday, 3 November 2010

The Michelberger Hotel/BerliN.





Το τελευταίο μου ταξίδι είχα την τύχη να πραγματοποιηθεί με αεροπλάνο.
Tύχη γιατί εκτός των άλλων λειτούργησε και...."επιμορφωτικά":-)
Έτσι κατά τη διάρκεια της πτήσης έριξα μια ματιά στο περιοδικό των "Aegean Airlines" και μου τράβηξε την προσοχή η αναφορά σ'αυτό το ιδιόμορφο ξενοδοχείο του Βερολίνου.


Ο πολυταξιδεμένος Tom Michelberger (31 ετών μονάχα) αποφάσισε να αφήσει προσωρινά τη διδασκαλία rafting και την παραγωγή video
games στις ΗΠΑ για να ασχοληθεί με τον ξενοδοχειακό κλάδο.
Το Michelberger Hotel είναι
ενα industrial chic ξενοδοχείο στο ανατολικό Βερολίνο το οποίο λειτουργεί απο το Σεπτέμβριο του 2009.
Στεγάζεται σ'ένα παλιό εργοστάσιο με ψηλοτάβανα και φωτεινά δωμάτια,διακοσμημένο με λειτουργικά έπιπλα και με ΑΦΘΟΝΑ βιβλία καθώς και περιοδικά απευθύνεται σε αθεράπευτους "βιβλιοφάγους" και όχι μόνο.
Ο δημιουργός έχει αφήσει αρκετά "εργοστασιακά" στοιχεία να απλώνονται στην κατασκευή ώστε να υπενθυμίζει την αυθεντικότητά της στον επισκέπτη.

Το ξενοδοχείο αποτελείται από 119 δωμάτια με συνολικά 250 κρεβάτια τα οποία διακρίνονται σε 5 διαφορετικούς τύπους.
Το μπαρ του ξενοδοχείου δίνει την εντύπωση ενός μοναδικού εναλλακτικού χώρου όπου τα
περισσότερα βράδια λαμβάνουν χώρα διάφορες συναυλίες και κάθε είδους παραστάσεις.

Ο ίδιος ο Τ.Michelberger αναφέρει πως το ιδανικό κοινό στο οποίο απευθύνεται είναι:
Dreamers, movers and shakers, lovebirds, soul searchers, artists, craftspeople, globetrotters, and Berlin
aficionados.


Καλή διαμονή:-)



Contact:

Michelberger Hotel
Warschauerstr. 39-40
10243 Berlin
general email: servus@michelbergerhotel.com
Telephone: +49 (0)30 70243163-5
www.michelbergerhotel.com



Tuesday, 26 October 2010

Monday, 25 October 2010

"Letter to a young architect" [the books 1]

It has been said that architecture without Alexandros Tombazis would be like poetry without Yiannis Ritsos


In his book, architect Alexandros Tombazis advocates environmentally respectful buildings

In his advice to young architects, the distinguished architect Alexandros N. Tombazis repeatedly expresses an environmental concern. “Remember that building, which is what architecture is all about, means injuring our planet. So be gentle, tread lightly, for we have only one of its kind,” he writes in “Letter to a Young Architect”, a book published by Libro and presented on the occasion of a retrospective exhibition on his work currently on display at the Benaki Museum.

Back in the 1960s, Tombazis began to explore the use of solar energy and other natural sources in architecture and soon became a pioneer of bioclimatic architecture in Greece. His respect for the environment is one of the traits that recurs in the exhibition “The Invisible Thread: Alexandros Tombazis, a Retrospective”. The exhibition, organized by the Benaki Museum in collaboration with the Hellenic Institute of Architecture andAristotle University’s Architecture Department in the School of Engineering, places photos and maquettes of the architect’s works in chronological order. It also presents a film documentary by Apostolos Karakasis on the architect’s work and a video showing a discussion between Tombazis and the Portuguese architect Alvaro Siza. A series of drawings and photos that the architect took during his various travels around the world are included to suggest the connections that Tombazis finds in different fields of art.

In the exhibition, the variety of projects that A.N. Tombazis and Associate Architects has undertaken since 1963, when the office was established, becomes immediately apparent. Many of them completed outside Greece, the projects include the design of the Bin Madiya Mosque in Dubai (1982-86), the Greek Refinery Headquarters (1994-95), Cyprus University, the Candia Park Village resort in the area of Aghios Nikolaos in Crete (1988-90), the refurbishment, in collaboration with Harry Bougadellis and Associates,

of the Athens Hilton Hotel and the Stavanger Concert Hall in Norway (2001).

Structures designed to allow optimum sunlight to stream in

and bioclimatic design features are two of the most important threads that connect the various projects.

In the case of the the AVAX SA office buildings, which the Tombazis firm designed in 1992-93, bioclimatic features include a control system that measures the outdoor lighting levels and adjusts interior lighting accordingly and another system that controls ventilation and shading, therefore reducing energy consumption. The offices of the Cyprus Electricity Authority were designed in the late 1990s with similar bioclimatic concerns.

“Remember to make the climate your friend and not your enemy. After all, it is much stronger than you are and can be very vengeful,” Tombazis tells young architects in the Libro book. At a time of ecological crisis, this piece of advice rings more urgently than ever. As an architect, Tombazis made the protection of the environment his responsibility. The purpose is both environmental and social. “Remember that, above all, architecture is a social art which has to serve society. Your work will affect the lives of many human beings for many years to come. Winston Churchill once said, ‘We shape our buildings; thereafter they shape us,’” Tombazis concludes.

Tombazis is also a prolific writer, artist and photographer, and continues to travel around the world, putting down his impressions in his paintings, sketches and photographs.

His new book, "Ecological Thought and Architecture", which will circulate in November by Melissa publications, is addressed to the wider public and aims to acquaint the public with bioclimatic architecture, while the renovated Pedion tou Areos Park is also slated to reopen in November complete with 90,000 new plants and trees, two renovated theaters and a new skateboard park.


see also:
http://www.meletitiki.gr/



you may also like these terms....

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...