Όσα μου έμαθαν οι καθηγητές μου. [part 2]

"Δε σπουδάζετε για να γίνετε προφήτες,

ΜΗΧΑΝΙΚΟΙ θα γίνετε.

Δεν είναι δυνατόν να μαντεύετε τι θα συμβεί στην κατασκευή σας.

Με τους νόμους της λογικής πρέπει να το βρείτε".

http://www.constructionjobs.com

  special thanks to S.I.

υγ:Αν δε θυμάστε τι άλλο μου έχουν μάθει οι καθηγητές μου ρίξτε μια ματιά εδώ.

Η Γεωμετρία στην τέχνη και την επιστήμη στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.

Κίρκινος:Η Γεωμετρία στην τέχνη και την επιστήμη – Σπάνια όργανα σχεδίου και μετρήσεως από την ιδιωτική συλλογή Θανάση Κουτρουβέλη.

Μια μοναδική έκθεση σπάνιων επιστημονικών οργάνων σχεδίου και μετρήσεως από την ιδιωτική συλλογή του Θανάση Κουτρουβέλη παρουσιάζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα. Η έκθεση πλαισιώθηκε από μία σειρά διαλέξεων/επιστημονικών παρουσιάσεων σχετικά με την ιστορία και φιλοσοφία των μαθηματικών και της αρχιτεκτονικής με σκοπό να αναδειχθούν οι σχέσεις ανάμεσα στην ιστορία των επιστημών και την ιστορία των τεχνών, εστιάζοντας στη γεωμετρία και τον ρόλο της στη σύλληψη και εκτέλεση δημιουργικού σχεδίου.

(Δυστυχώς ο κύκλος των διαλέξεων έλαβε τέλος,ωστόσο αν κάποιος από εσάς είχε την ευκαιρία να βρεθεί εκεί θα μπορούσε να μας ενημερώσει).

Σε αυτό το πλαίσιο τα όργανα θα παρουσιαστούν ως η πρακτική εφαρμογή μιας μαθηματικής θεωρίας, με σκοπό να καθοδηγηθεί ο επισκέπτης τόσο στις τεχνικές σχεδίου όσο και στα εικαστικά πρότυπα και τον τρόπο σκέψης σε διάφορους τομείς, όπως η κλασική αρχιτεκτονική.

Η έκθεση και οι παράλληλες εκδηλώσεις διοργανώνονται από το Πρόγραμμα Ιστορίας, Φιλοσοφίας και Διδακτικής των Επιστημών και της Τεχνολογίας του Ινστιτούτου Νεοελληνικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών στο πλαίσιο του προγράμματος Hephaestus (“Hellenic Philosophy, History and Environmental Science Teaching Under Scrutiny”) του 7ου Προγράμματος Πλαισίου της Ε.Ε. 

Επιμέλεια έκθεσης: Δρ Κατερίνα Καρέλλα

Η έκθεση υποστηρίχτηκε με εικαστικό υλικό από το Science Museum της Οξφόρδης

Διαδραστικό υλικό και επιστημονικά ντοκιμαντέρ από το αρχείο και σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μείζονος Ελληνισμού

Η έκθεση θα λειτουργεί στο ισόγειο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών

Διάρκεια έκθεσης 30/11/2010 – 30/01/2011

Ώρες λειτουργίας της έκθεσης: καθημερινά 10.00΄ -20.00΄

Σάββατο και Κυριακή 10.00΄ – 14.00΄

Να σημειωθεί πως στους φοιτητές που παρακολούθησαν τις διαλέξεις χορηγήθηκε αντίστοιχη βεβαίωση.

Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (ΕΙΕ), Αμφιθέατρο «Λεωνίδας Ζέρβας»

Λεωφόρος Βασιλέως Κωνσταντίνου 48, Αθήνα
Για πληροφορίες: 210/7273501+516, e-mail:gramma@eie.gr & mkont@eie.gr

Είσοδος Ελεύθερη

Φαίνεται πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη έκθεση.

Προλαβαίνετε  να την επισκεφτείτε!!!

"It's a Calatrava"

Structural engineers have their opinions about architects. The relationship between the two requires synergy, but sometimes the architect’s “vision” conflicts with the engineer’s sense of constructability.

So I smiled when I saw this cartoon by Steve Duenes, published in the New Yorker on Oct. 30, 2006.

Source: Steve Duenes New Yorker cartoon.
 It’s apparently now fashionable to poke fun at Santiago Calatrava. Hair style modeled after his Milwaukee Art Museum. 

Baby architect*

"Πως να κρυφτείς απ'τα παιδιά

έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα"

That's my nephew -the most beautiful baby in the whole world,SERIOUSLY-

and I hope that in a few months,when we will be able to discuss with him,

I will let him know about 

the breeze of the architectural dream :-)

_As you see he already knows how to use the essentials*

Το σπίτι σου ή το "σπίτι σου" ?

Τελικά, όταν έχεις ένα σπίτι ακόμη κι αν δεν υπάρχει 

κάποιος που θα σε περιμένει εκεί,θα το κρατάει ζεστό και ίσως σου έχει ετοιμάσει και κάτι για να φας....

Ακόμη κι αν,λοιπόν, δεν είναι τόσο το "σπίτι σου" 

αλλά περισσότερο το διαμέρισμα που νοικιάζεις για τα φοιτητικά σου χρόνια 

-ή και για τα επόμενα- 

όταν επιστρέφεις σ'αυτό νιώθεις μια γνώριμη ασφάλεια και γλύκα.

Είναι,άλλωστε, το σπίτι που έχεις φτιάξει μόνος σου,

το έχεις διακοσμήσει και το έχεις προσαρμόσει στο δικό σου κόσμο.

Είναι το σπίτι που θα αγαπάς...μ'έναν τρόπο διαφορετικό από το σπίτι που μεγάλωσες και που είναι πάντα εκεί και σε περιμένει.


[back to reality]

Το ήξερες αυτό? [Did you know that..?] #2

Στην Κίνα οι άνθρωποι δείχνουν τέτοιο σεβασμό και εκτίμηση προς την αρχιτεκτονική της χώρας τους και τον πολιτισμό που αντικατοπτρίζεται μέσω αυτής,

που ακόμη και οι φύλακες του κάθε κτηρίου γνωρίζουν 

τον αρχιτέκτονα που το σχεδίασε 

και βασικές πληροφορίες σχετικά με το έργο του.

THE STREETS OF SHANGHAI

υγ1: σημαντική κι ενδιαφέρουσα αναφορά στην ανατολίτικη αρχιτεκτονική γίνεται πολύ περιεκτικά και ουσιαστικά

από τον

Τάση Παπαϊωάννου στο βιβλίο του

 "Η αρχιτεκτονική του καθημερινού".

Ανακαλύψτε το και εντοπίστε το συγκεκριμένο κεφάλαιο!

υγ2: εννοείται πως θα επανέλθουμε με ανάρτηση σχετικά με το χθεσινό εξαιρετικό αφιέρωμα στο έργο και τη ζωή του Δημήτρη Πικιώνη από την ΕΤ1.


υγ3: αυτό το αναπάντεχο που μάθαμε το θυμάστε?

Ο Δημήτρης Πικιώνης απόψε στην ΕΤ1.

Κοίτα να δεις κάτι συμπτώσεις...

Εδώ και δύο περίπου εβδομάδες θέλω να γράψω κάτι για το σπουδαίο αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη με αφορμή την έκθεση που γίνεται προς τιμήν του στο μουσείο Μπενάκη.

Και με μεγάλη μου χαρά είδα στο πρόγραμμα της τηλεόρασης (ναι υπάρχουν ακόμη καλές εκπομπές σ'αυτό το κουτί) πως απόψε στην ΕΤ1 θα προβληθεί ένα αφιέρωμα για τη ζωή και το έργο του μεγάλου αρχιτέκτονα.

Μελετώντας ,λοιπόν, ορισμένα βιβλία και σχετικές δημοσιεύσεις ξεχώρισα αυτήν την πολύτιμη ιστοσελίδα:
 http://wwk.kathimerini.gr/kath/7days/1994/10/16101994.pdf .
Είναι ένα αρχείο pdf στο οποίο υπάρχει αφιέρωμα 32 σελίδων στο περιοδικό "7 Ημέρες" της κυριακάτικης "Καθημερινής" της 16ης Οκτωβρίου του 1994.

Οι πληροφορίες που ξεχώρισα για να παραθέσω εδώ είναι οι εξής:

Γεννήθηκε το 1887 στον Πειραιά.

Το 1904 είναι πρωτοετής στο ΕΜΠ στη σχολή των Πολιτικών μηχανικών και αποφοιτά το 1908. (σπουδαίος ήδη από τα φοιτητικά του χρόνια)

Την ίδια χρονιά φεύγει στο Μόναχο όπου κάνει μαθήματα ελευθέρου σχεδίου και γλυπτικής,όμως στο τέλος του έτους επηρεασμένος από κάποια έργα του Σεζάν αναχωρεί για το Παρίσι.

Από το 1909 εώς τις αρχές του 1912 ασχολείται εκεί με τη σπουδή σχεδίου και ζωγραφικής στην Académie de la Grande Chauniére υπό τον L. Simon. Παράλληλα γράφεται στο εργαστήρι του αρχιτέκτονα G. Chifflot και παρακολουθεί το μάθημα των αρχιτεκτονικών συνθέσεων στην Ecole des Beaux Art. (mon rêve!)

Επιστρέφοντας το 1912 στην Ελλάδα ολοκληρώνει την αρχιτεκτονική του μόρφωση και ξεκινάει τις πρώτες του μελέτες πάνω στην αρχιτεκτονική της νεοελληνικής παράδοσης.

Το 1921 χτίζει το πρώτο του σπίτι στις Τζιτζιφιές,σημαντικό είναι πως στην εφημερίδα "Πολιτεία" ο Φ.Πολίτης του αφιερώνει 4 σελίδες!

Ήδη το 1925 ορίζεται έκτακτος καθηγητής στο ΕΜΠ στην έδρα της Διακοσμητικής.

Το 1929  μελετά επί τόπου, για τρεις μήνες, τη λαϊκή αρχιτεκτονική της Xίου και συγγράφει, κατά

παραγγελίαν του Aργέντη, μελέτη στη γαλλική γλώσσα για την αστική αρχιτεκτονική του νησι ού.

Στα χρόνια που ακολουθούν θα γίνει μόνιμος καθηγητής στο ΕΜΠ,θα κτίσει το Δημοτικό σχολείο στα Πευκάκια,το θερινό θέατρο Μαρίκας Κοτοπούλη κ.α, εκδίδει ένα περιοδικό και δύο βιβλία, ενώ ταυτόχρονα αναλαμβάνει την  oργάνωση λαo γραφικών αποστολών σε αστικά κέντρα της Δ. Mακεδονίας (Bέροια, Kοζάνη,Σιάτιστα, Kαστοριά).

Κάτι που είναι πραγματικά εντυπωσιακό έγινε το 1961.Eκλέγεται ομόφωνα αντεπιστέλλον μέλος της Aκαδημίας Kαλών Tεxνών τoυ Moνάxoυ ύστερα από πρόταση του Γερμανού καθηγητή της Πολυτεχνικής Σχολής  κ.Wiedeman. Tην ίδια εποχή σχεδιάζει τον περίφημο Παιδικό Kήπο της Φιλοθέης.

Το 1966 εκλέγεται τακτικό μέλος της Aκαδημίας Aθηνών (τάξη Γραμμάτων και Tεχνών) στην έδρα της Aρχιτεκτονικής. 

Το 1968 ο Δημήτρης Πικιώνης πεθαίνει στην Αθήνα.

Ο Γιάννης Τσαρούχης γράφει:

"TO EΞAIPETIKO με τον Πικιώνη είναι ότι,σε μια εποχή που η κτηριολογία ήρθε να αντικαταστήσει την αρχιτεκτονική, ο Πικιώνης αντέδρασε θέλοντας να παρουσιάσει την αρχιτεκτονική ως τέχνη,χωρίς να ντρέπεται γι’ αυτό , όπως οι σύγχρονοί του που νόμιζαν πως είναι πιο καθώς πρέπει να είναι κτηριολόγοι.".

Απόψε λοιπόν στις 11.00 μμ στην εκπομπή "Προσκήνιο" στην ΕΤ1 θα παρακολουθήσουμε το αφιέρωμα με τίτλο

"ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΙΚΙΩΝΗΣ: Η ΑΝΑΓΚΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ" 

"Από τη σειρά «Παρασκήνιο» ένα ντοκιμαντέρ αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του Δημήτρη Πικιώνη, με αφορμή την έκθεση, που οργανώνει το Μουσείο Μπενάκη στα τέλη αυτής της χρονιάς. Η διαμόρφωση του χώρου γύρω από τους λόφους της Ακρόπολης και του Φιλοπάππου, ο Παιδικός Κήπος της Φιλοθέης, η ουτοπία της Αιξωνής, το σχολείο στα Πευκάκια, η πολυκατοικία της οδού Χέϋδεν, είναι μέρος μόνο του έργου μέσα από το οποίο ο μεγάλος αρχιτέκτονας – διανοητής άφησε ανεξίτηλο το αποτύπωμά του στην νεοελληνική αρχιτεκτονική, είτε ως δημιουργός είτε ως δάσκαλος είτε ως στοχαστής. Κυνηγός «του ανέφικτου» ο Πικιώνης, διδάσκει με τη ζωή και το έργο του πως «τίποτα δεν υπάρχει μόνο του αλλά τα πάντα είναι μέρος μιας καθολικής Αρμονίας. Όλα διαπερνούν το ένα τ' άλλο και πάσχουν και μεταβάλλονται το ένα από τ’ άλλο. Και δεν μπορείς να συλλάβεις το ένα παρά μέσον των άλλων...»
Η ταινία επιχειρεί έναν διάλογο μεταξύ του ίδιου και των αφηγητών της ταινίας (αναλυτές, παλιοί μαθητές του, ειδικοί), μέσα από ένα μοναδικό ντοκουμέντο (ομιλία στο Ναύπλιο) που διέσωσε η κόρη του Αγνή, αλλά και από ένα ερασιτεχνικό φιλμάκι 8 χιλιοστών που διέσωσε ο εγγονός του Δ.Ι. Πικιώνης. Αποσπάσματα από κείμενα του Πικιώνη διαβάζει η ηθοποιός Λουκία Μιχαλοπούλου".

Σκηνοθεσία: Άγγελος Κοβότσος 
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιώργος Πουλίδης 
Ηχοληψία: Δημήτρης Βασιλειάδης 
Μοντάζ: Τάκης Γοργορίνης 

Παραγωγή:Ελληνική
Παραγωγή:Cinetic, 2010

Θα μορφωθούμε,λοιπόν,απόψε και θα επανέλθουμε αύριο με τις υπόλοιπες πληροφορίες κύριως σχετικά με την έκθεση που πραγματοποιείται στο μουσείο Μπενάκη.

Όλα πάνω στην άμμο χτίζονται*

Έκανα μια αναδρομή στις φωτογραφίες του καλοκαιριού που πέρασε και παρατηρώντας τις συγκεκριμένες με τα παιδάκια που παίζουν στην αμμουδιά είχα μια σκέψη......

Ίσως δεν το έχετε προσέξει αλλά ακόμη και τα παιχνίδια στην παραλία 

με τις τσουγκράνες,τα φτυαράκια και τα κουβαδάκια

(σε περίτεχνα πλέον σχήματα-πότε κιόλας γεράσαμε?) 

περιέχουν μέσα τους αρχιτεκτονική έννοια και αύρα.

Δηλαδή, ΠΟΤΕ δε θα πάει ένα παιδάκι να παίξει "τον πυροσβέστη","το γιατρό","τον οδηγό","το δάσκαλο","το μάγειρα","τον αστυνομικό", ή ακόμη και "το βαρκάρη" στην παραλία.

ΠΑΝΤΑ κάτι θα χτίσει!

Πύργους,στοές,γέφυρες.......

Θα σκάψει,θα μεταφέρει νερό για να μπορέσει να χρησιμοποιήσει καλύτερα το υλικό που διαθέτει (άμμος) κι έπειτα θα αρχίσει "την κατασκευή" του.

Σίγουρα,έστω και για μια φορά όλοι έχουμε φτιάξει κάτι από άμμο στη θάλασσα.

Μήπως,λοιπόν, η έννοια της αρχιτεκτονικής περνάει στο μυαλό του παιδιού ποικιλοτρόπως από πολύ μικρή ηλικία?
Το έχουμε συζητήσει άλλωστε κι εδώ όπως και εδώ . (In Disneyland and in playmobil's world)

[Γενάρης ακόμη κι εγώ καλοκαίρια σκέφτομαι......υπομονή]

Green way of living.

Σκαλίζοντας τη βιβλιοθήκη της σχολής μου ομολογώ πως έχω ανακαλύψει συναρπαστικά βιβλία (έβαλα στόχο να διαβάσω ολόκληρο τον αρχιτεκτονικό τομέα).Ένα από τα θετικά των βιβλιοθηκών είναι πως επειδή δεν υπάρχει κόστος δεν ενδιαφέρεσαι και τόσο για την ποιότητα και το ουσιαστικό περιεχόμενο του βιβλίου που θα επιλέξεις.Το δανείζεσαι και απλά το αφήνεις να σου αποκαλυφθεί μέσα από τις σελίδες του. Κατ' αυτόν τον τρόπο φυσικά έχω δανειστεί και κακογραμμένα,άνευ σημαντικού περιεχομένου βιβλία, όμως αυτά αποτελούν ένα μικρό ποσοστό.

Κάπου ανάμεσα σε όλα αυτά,λοιπόν, ανακάλυψα και το "Φτιάξτε το σπίτι των ονείρων σας" από τις εκδόσεις "ΙΣΟΡΡΟΠΟΝ" της Lizzie O'Prey.

Δεν είναι κάτι φαντασμαγορικό.Ωστόσο είναι καλογραμμένο, διαβάζεται πολύ εύκολα και ευχάριστα και συνδυάζει τις πρακτικές για καλή και γρήγορη εσωτερική διακόσμηση με αποφθέγματα και συμβουλευτικές ερωτήσεις που κινούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

Έτσι στο κεφάλαιο 24 γίνεται αναφορά στη χρήση του πράσινου στους τοίχους των σπιτιών μας.

Στη χρωματοθεραπεία  το πράσινο είναι το χρώμα της ίασης και της ανάπτυξης.Είναι φιλικό και ευχάριστο και προκαλεί αισθήματα ισορροπίας,αρμονίας και ελπίδας.

Επίσης θεωρείται τυχερό χρώμα γι αυτό και τα τραπέζια στις χαρτοπαιχτικές λέσχες είναι στρωμένα πράσινα και ίσως και τα θρανία στα σχολεία μας (άριστη η ελληνική παιδεία σε θέματα design).

Στο βιβλίο αναφέρεται πως οι ανοιχτοί τόνοι του πράσινου μπορούν να δείξουν μεγαλύτερο ένα δωμάτιο ειδικά αν είναι νοτιοδυτικό.Λέγεται πως όλα αυτά τα συναισθήματα που προκαλεί το πράσινο οφείλονται κυρίως στην άρρηκτη σχέση του με τη φύση.Γι αυτό άλλωστε δένει πολύ καλά με φυσικά υλικά όπως το γυμνό ξύλο,η πέτρα,το βαμβάκι κοκ.

Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη σ'αυτό το κεφάλαιο ήταν το απόφθεγμα που χρησιμοποιήθηκε από τη συγγραφέα:

"Το πράσινο είναι το χρώμα του τέταρτου τσάκρα, 

που βρίσκεται στην περιοχή της καρδιάς και συνδέεται με θέματα της καρδιάς.

Σε οργανικό επίπεδο αυτό περιλαμβάνει τη λειτουργία των οργάνων που βρίσκονται κοντά στην καρδιά, όπως οι πνεύμονες και όλα τα όργανα του αναπνευστικού συστήματος.

Το πράσινο βοηθάει τα άτομα που υποφέρουν από άσθμα

 ή χρόνια βρογχίτιδα να νιώσουν καλύτερα.

Ρυθμίζει επίσης, τη ροή του αίματος και είναι ενδιαφέρον ότι οι γιατροί και οι νοσοκόμες 

φοράνε πράσινες μπλούζες στα χειρουργεία".

 Catherine Clumming "Το σπίτι που θεραπεύει με τα χρώματα".

Εσείς θα δοκιμάζατε το πράσινο σε κάποιον χώρο του σπιτιού σας αποσκοπώντας στο αίσθημα γαλήνης και ηρεμίας?


υγ: ανακαλύψτε τις βιβλιοθήκες είτε της σχολής σας, είτε της γειτονιάς σας.Σας υπόσχομαι απόλυτα ωφέλιμες ώρες ανάγνωσης.

The movies [2]

The Lake House

Do you remember this special movie?Back to 2006.It's an american romantic drama written by David Auburn.When the film was about to be released Kevin Nance wrote a nice article in Chicago Sun-Times talking about all the Chicago locations used in this Keanu Reeves/Sandra Bullock romance which was shot there in 2005 .  It makes use of an unusually diverse range of Chicago architecture, not just the usual tourist standby's such as the Picasso Statue and the ice rink at Millennium Park, but lesser-known landmarks as the Old Colony and Fine Arts Building. It's reported to be an exceptionally intelligent film - both Keanu Reeves and Christopher Plummer, his father in the movie, play architects. Nance draws an interesting parallel between the picture's time shifting theme and the way architecture, itself, is a kind of time travel that bridges historic eras with the present.

One thing Nance doesn't cover, however, is the film's title star. 

The Lake House was constructed specifically for the movie at Maple Lake in the Palos Forest Preserve, Production designer Nathan Crowley took the

 2,000  square foot structure from sketches to completion in just ten weeks:

 2 weeks design and documentation, 

4 days bidding, 

and a scant 7 weeks for actual construction. 

35 tons of steel were used in the project, 

and a crew of nearly one hundred 

was required to finish the house by the time filming was scheduled to begin.

Structural engineers at McDonough Associates were honored for their work on the house by having it nominated as a finalist in the>Structural Engineers Association of Illinois 2006 >Excellence in Structural Engineering Awards . The house was actually constructed on dry land next to the lake, atop steel beams that rose 10 feet above the waterline, which was created by excavating nearly 1,200 cubic feet of soil and letting lake waters flood in under the pilings. Although the house would be exposed to strong spring winds, Crowley vetoed diagonal bracing, which would obstruct camera angles. McDonough Associates had to come up with "moment resisting frames" that minimized the kind of lateral movement that could crack the house's all-glass walls.

The Lake House, however, is the only one of the movie's Chicago locations that you can't revisit. 

It was taken down immediately after filming. 

The soil was put back, and it's now the site of a new fishing pier.

 

  

Θυμάστε αυτή την όμορφη ταινία; Ήταν το 2006.

Ένα αμερικάνικο, ρομαντικό, δράμα γραμμένο από τον David Auburn.Όταν η ταινία επρόκειτο να κυκλοφορήσει ο Kevin Nance έγραψε ένα ωραίο άρθρο στο Chicago Sun-Times όπου ανέφερε όλες τις τοποθεσίες του Σικάγο που χρησιμοποιήθηκαν για το ειδύλλιο που γυρίστηκε εκεί το 2005 μεταξύ των Keanu Reeves, Sandra Bullock. Παρατηρεί πως έγινε χρήση ενός ασυνήθιστα μεγάλου φάσματος της αρχιτεκτονικής του Σικάγο και όχι μόνο η συνήθης τουριστική καταγραφή, όπως είναι το Picasso Statue  και το παγοδρόμιο στο Millennium Park, αλλά και λιγότερο γνωστά αξιοθέατα όπως η Old Colony και το Fine Arts Building .Φέρεται να είναι μια εξαιρετικά έξυπνη ταινία - τόσο ο Keanu Reeves όσο και ο Christopher Plummer, ο πατέρας του στην ταινία, είναι αρχιτέκτονες.Ο Nance σχεδιάζει έναν ενδιαφέρον παραλληλισμό μεταξύ του κινηματογραφικού χρόνου  και του τρόπου που  η αρχιτεκτονική είναι ένα είδος ταξιδιού στο χρόνο που γεφυρώνει διαφορετικές ιστορικές εποχές με το παρόν.

Ωστόσο ένα στοιχείο που ο Nance δεν καλύπτει είναι ο τίτλος της ταινίας.

Το Lake House (το σπίτι της λίμνης)  κατασκευάστηκε ειδικά για την ταινία στη λίμνη Maple στο δάσος Palos. Ο production designer Nathan Crowley ολοκλήρωσε την

 2.000 τετραγωνικών ποδιών περιοχή  σε μόλις δέκα εβδομάδες:

 2 εβδομάδες το σχεδιασμό και την τεκμηρίωση,

4 ημέρες υποβολής προσφορών,

και μια ελάχιστη διάρκεια 7 εβδομάδων για την πραγματική κατασκευή.

35 τόνοι χάλυβα που χρησιμοποιήθηκαν στο έργο,

και μια ομάδα περίπου εκατό ατόμων

ήταν υποχρεωμένη να τελειώσει το σπίτι μέχρι τη μέρα που ήταν η έναρξη της προγραμματισμένης κινηματογράφησης.

Οι μηχανικοί της McDonough Associates τιμήθηκαν για το έργο τους σχετικά με το σπίτι αυτό από την Structural Engineers Association of Illinois. Το σπίτι στην πραγματικότητα κατασκευάστηκε στην ξηρά δίπλα στη λίμνη, στην κορυφή μιας σειράς δοκών που ανυψώθηκαν 10 πόδια πάνω από την ίσαλο γραμμή, η οποία δημιουργήθηκε από την εκσκαφή περίπου 1.200 κυβικών ποδιών του εδάφους ώστε να επιτραπούν τα ύδατα της λίμνης να περάσουν κάτω από τους πασσάλους και να προκαλέσουν "πλημμύρα". Παρόλο που το σπίτι θα ήταν εκτεθειμένο σε δυνατούς ανοιξιάτικους ανέμους ο Crowley άσκησε βέτο στις διαγώνιες στηρίξεις,οι οποίες θα παρεμπόδιζαν τις δυνατές γωνίες της κάμερας. Οι μηχανικοί της McDonough  έπρεπε να καταλήξουν στο "η στιγμή που αντιστέκεται στα καρέ" όπου ελαχιστοποιείται το είδος της πλευρικής κίνησης που θα μπορούσε να ραγίσει όλο τους γυάλινους τοίχους του σπιτιού.

Tο Lake House, ωστόσο, είναι το μόνο από τα αρχιτεκτονικά στοιχεία της ταινίας που δεν μπορείς  να τα ξαναεπισκεφτείς στο Σικάγο.

Γκρεμίστηκε αμέσως μετά τα γυρίσματα.

Το έδαφος επανήλθε, και είναι τώρα είναι προβλήτα αλιείας.