ΕπιτέλουΣ_

Επιτέλους. Επιτέλους η blogspot μου επιτρέπει και πάλι την πρόσβαση στο blog μου. Δεν ξέρω τι είχε συμβεί τόσους μήνες, το μόνο που ξέρω είναι πως ενώ μπορούσα να μπω στο dashboard δεν εμφανιζόταν καμία επιλογή και συνεπώς ήταν αδύνατη η σύνταξη ενός νέου post.

Κι έγινα τόοοσα πολλά....

Και το κυριότερο: έγινα τόοοοσα όμορφα...

Σκέφτηκα, λοιπόν, πως ο καλύτερος τρόπος για να τα μοιραστώ μετά από τόσο καιρό ήταν μέσω μια γρήγορης ανασκόπησης με τη βοήθεια φωτογραφιών...

1

Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις ΠΑΠΥΡΟΣ το λεύκωμα της Μίας Κόλλια για τη ζωή και το έργο της υπέροχης σχεδιάστριας Λουκίας. Και είχα τη μεγάλη τιμή να συμπεριληφθούν σε αυτό τρεις φωτογραφίες μου από τις περσινές συναυλίες τις Ελευθερίας Αρβανιτάκη, στη διάρκεια των οποίων φορούσε φυσικά ρούχα της Λουκίας.

σελ 426&427

2

 Αφού δε μας ακούει η χώρα μας , είπαμε σε γερμανικό περιοδικό λίγα λόγια για το πώς και πόσο μας έχει επηρεάσει η οικονομική και κοινωνική κατάσταση της Ελλάδας.

http://www.sz-online.de/ 

 3

Πήγαμε σε υπέροχες συναυλίες που γέννησαν τα θαύματα μέσα μας #vol1

4

Πήγαμε και στο Λονδίνο και χαιρόμασταν σαν παιδιά.

5

Πήγαμε και σε άλλες υπέροχες συναυλίες #vol2

Νατάσσα Μποφίλιου

 και γιορτάσαμε τα γενέθλιά μας (22 πια) με τον πιο όμορφο και μοναδικό τρόπο

 (η πιο όμορφη αφιέρωση από τον πιο ταλαντούχο μουσικό σου λέω)

6

Πήγαμε σε υπέροχες συναυλίες #vol3

Μαριέττα Φαφούτη

7

Πήγαμε στο 7ply project - το μοναδικό και υπέρτατο φεστιβάλ για τη skate κουλτούρα 

8

Πήγαμε σε υπέροχες συναυλίες (με την ΤΕΛΕΙΑ παρέα) #vol4

 9

Αγάπησα τους δρόμους της πόλης μου. Ξανά.

#thessaloniki_sou_lew

 10

Aποχαιρέτησα το φοιτητικό μου σπίτι. Αποχαιρέτησα τους γείτονες με ένα γλυκό. Αποχαιρέτησα τις αναμνήσεις.

Αποχαιρέτησα το σπίτι που υπεράγαπησα. Αποχαιρέτησα έναν κύκλο που έκλεισε και καλωσόρισα έναν κύκλο που άνοιξε.

11

Αποχαιρέτησα μια αγαπημένη συνήθεια χρόνων. Θυμάσαι; Στα έγραφα  εδώ . ΚΑΘΕ μέρα no matter what ξυπνητήρι στις 7:55πμ. 

Και τότε που ήταν δίωρη η εκπομπή και έπειτα που μειώθηκε στη 1 ώρα.

Αποχαιρέτησα το καθημερινό Τρανζίστορ της Μαρίας Κοζάκου  και τώρα προσπαθώ να χτίσω μια νέα συνήθεια. Αυτή που λέει κάθε Σάββατο και Κυριακή 7-9 πμ.

Κι αν τα καταφέρνω...θα μου λείπει...

12

Παρουσίασα την πτυχιακή μου εργασία. ΝΑΙ σου λέω.

Παρουσίασα. Ξεμπέρδεψα που λένε.

Θέμα: Τρισδιάστατη απεικόνιση του γεωλογικού υποβάθρου της περιοχής Συκεών Θεσσαλονίκης.

Και ξέρεις ποιο είναι το καλύτερο; Πήραμε 10 !!!

13

Την ίδια μέρα ήρθε και η κάθαρση.

Πήγα σε υπέροχη συναυλία #vol5

και έβαλα φωτιά στα φρένα δηλώνοντας έτοιμη για τα όμορφα που θα έρθουν...

14

Αγάπησα νέες μελωδίες από οικείες κι αγαπημένες φωνές...

(Ήρθαν οι μέρες του φωτός)

15

Γνώρισα την αναπάντεχα πανέμορφη Βουλγαρία κατά τη διάρκεια ενός Summer School σχετικά με την επιχειρηματικότητα.

Κι έκανα νέους φίλους :)

16

Πήγα σε ένα μαγικό μέρος δίπλα στη θάλασσα και άφησα την κούραση του χειμώνα πολύ πίσω.

 Κι αγάπησα κι άλλο τους παλιούς και σταθερούς φίλους :)

16 στιγμές γεμάτες φως.

16 στιγμές γεμάτες αγάπη.

Εις το επαναγράφειν  και... καλές βουτιές!

Εσύ θα λείψεις από το 7ply project;

Μπορεί να μην είμαι υπεύθυνη μάνα τον τελευταίο καιρό αφού έχω αφήσει το blog μου μοναχό, αλλά τόσες μεταρρυθμίσεις γίνονται και η μέρα συνεχίζει να έχει μόνο 24 ώρες.


Ωστόσο,αυτό το σαββατοκύριακο (19 & 20/5) θα με βρεις στη ΒΙΛΚΑ.
Εκεί θα πραγματοποιηθεί για 7η χρονιά το 
7ply project.


"Γεννήθηκε" στη Θεσσαλονίκη πριν 6 χρόνια και έκτοτε γινόταν κάθε χρόνο στην Τεχνόπολη στο Γκάζι.
Φέτος όμως επιστρέφει στο σπίτι του.
ΜΗ ΛΕΙΨΕΙΣ.
Είναι το μοναδικό Φεστιβάλ που αφορά στη skate & street κουλτούρα.
Διαγωνισμοί skate, συναυλίες (dirtyphonicsssss!), αλλά και έκθεση φωτογραφίας μα κυρίως η εικαστική έκθεση όπου πάνω από 100 σανίδες skate έχουν μετατραπεί σε έργα τέχνης από διάφορους καλλιτέχνες και ανθρώπους με καλλιτεχνικές ανησυχίες :)


Α!Ξέχασα,ίσως αναρωτιέσαι γιατί 7 ply; Μα επειδή η σανίδα του skate φτιάχνεται από 7 διαφορετικά φύλλα ξύλου.


CU there λοιπόν!

περισσότερες πληροφορίες εδώ: http://www.7plyproject.com/

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe*

https://www.google.gr/ 

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe που σ'έναν ιδανικό κόσμο σήμερα θα γινόσουν 126 χρονών.

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe που έβρισκες το Θεό στις λεπτομέρειες

 ("God is in the details")

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe για το "less is more" κι ας το πολεμάει ακόμη το "less is bore".

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe που το 1934 πήρες μέρος σε διαγωνισμό για το γερμανικό περίπτερο στις Βρυξέλλες, αλλά η πρότασή σου απορρίφθηκε από τον ίδιο το Χίτλερ .

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe  που την περίοδο που είχες τη διεύθυνση του Bauhaus το διαμόρφωσες σαν ένα παραδοσιακό σχολείο της αρχιτεκτονικής με αυστηρές απαγορεύσεις πολιτικής δραστηριότητας ακόμα και με την ποινή της αποβολής.

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe που σου άρεζε ο ρόλος του δασκάλου και πίστευες πως η αρχιτεκτονική είναι κάτι που μπορεί να διδαχτεί ολοκληρωτικά.

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe, χρόνια πολλά σ'εσένα και στην 

"Barcelona chair" σου.

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe,  χρόνια πολλά σ'εσένα και στα κτίριά σου με τη σαφή γεωμετρική δομή και απλότητα. 

Χρόνια πολλά Mies van Der Rohe, χρόνια πολλά σ'εσένα και στην "skin and bones" αρχιτεκτονική σου.

 Χρόνια πολλά χοντρούλη μου.

Κι αν όταν μεγαλώσουμε δεν πάρουμε το Pritzker μας αρκεί και το Mies van Der Rohe να το ξέρεις.

[14] Thessaloniki Documentary Festival

Αρχίζει και φέτος το Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης.

Μπορείς να μελετήσεις το πρόγραμμα των προβολών και να διαλέξεις ποιες θέλεις να δεις.


Προσωπικά επέλεξα κάποιες και με μεγάλη χαρά βρήκα κι αυτές που μεταφράζονται
in architectural terms.


Έχουμε και λέμε:
Ξερολιθιές. Στηρίγματα στο Αιγαίο. / Αμαλία Ζέπου, Λυδία Καρρά
H ταινία καταγράφει αυθεντικές στιγμές παραδοσιακών κτιστάδων στη Σίφνο που επικοινωνούν αυτοσχεδιάζοντας με δίστιχα ενώ διδάσκουν σε εθελοντές την τέχνη του κτισίματος και της συντήρησης της ξερολιθιάς. Η σχεδόν άνευ κόστους εικοσάλεπτη ταινία είναι μια εισαγωγή στην πανάρχαια και πλούσια αυτή τέχνη, με πάνω από 20 διαφορετικές λέξεις της τοπικής διαλέκτου να περιγράφουν την έννοια της πέτρας. Οι ξερολιθιές όχι μόνο σώζουν το χώμα από τη διάβρωση και το νησί από την ερημοποίηση, αλλά πλαισιώνουν ένα δίκτυο μονοπατιών που προσελκύει όλο και περισσότερους πεζοπόρους, διευρύνοντας χρονικά και ποιοτικά την τουριστική περίοδο. Κι έτσι, κατά τη διάρκεια της ταινίας, βιώνει και ο θεατής τη διάσωση.


Και η σειρά "Μικροπόλεις" 
Παλαιό Φάληρο: Το παράθυρο / Θωμάς Κιάος
Ολυμπιακό Χωριό: Ο φράχτης / Περσεφόνη Μήλιου
Εκάλη: Το τείχος / Γιάννης Γαϊτανίδης
Οι Μικροπόλεις είναι μια σειρά ντοκιμαντέρ με θέμα την Αθήνα. Σε κάθε περιοχή αντιστοιχεί μια λέξη - αρχιτεκτονική έννοια που τη χαρακτηρίζει φυσιογνωμικά αλλά και κοινωνικά. Αυτή η λέξη είναι ο οδηγός στο βλέμμα, στην επιλογή των χαρακτήρων, στα στοιχεία του πορτρέτου τής κάθε περιοχής.


Ακόμη διάλεξα τα ντοκιμαντέρ του πολυαγαπημένου μου Μενέλαου Καραμαγγιώλη 


Transmedia , Cineastes και το Αγαπητέ πρόγονε.
Ειδικά το τελευταίο ανυπομονώ να  έρθει η Κυριακή για να το δω.
Διάβασε την περίληψη και θα με καταλάβεις:
 Μεγαλωμένος στην Αστόρια της Νέας Υόρκης, ένας Ελληνοαμερικανός δεύτερης γενιάς, συνονόματος του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, επιστρέφει στην Ελλάδα ν’ αναζητήσει τα ίχνη του δημοφιλούς Έλληνα του 1821 και να διαπιστώσει αν είναι στ’ αλήθεια απόγονός του. Αυτή η αναζήτηση διατρέχει την πολύπλευρη και πολύπλοκη ταυτότητα του Έλληνα στη διαχρονική της διάσταση, μέσα από τα αρχαιοελληνικά σύμβολα και τις ανα- βιώσεις τους, μέσα από τους απογόνους των ηρώων του ’21 και μέσα από τη ματιά των μαθητών της Αθήνας του 2011, που με παρελάσεις και γιορ- τές αποτυπώνουν τις αντιφάσεις των σημερινών Ελλήνων, καθώς πασχίζουν να αντισταθούν στην κρίση της εποχής με όπλο τις μνήμες τους.




Θυμάμαι τότε που ήμουν δευτέρα Λυκείου και μία μέρα κυκλοφορούσα στο κέντρο με την τσάντα του σχολείου. Μπαινοέβγαινα στις αίθουσες και όταν είχα το μεγάλο κενό ανάμεσα στις προβολές κάθισα μόνη μου στο Playhouse και διάβαζα. Η σερβιτόρα νομίζοντας πως περιμένω παρέα δεν ερχόταν. Μέχρι που με πλησίασε κι αφού της εξήγησα άρχισε να με ρωτάει για τα ντοκιμαντέρ που είδα. :)


Καλά να περάσουμε λοιπόν.

Η πόλη μας γιορτάζει!

Κύκλοι κλείνουν - κύκλοι ανοίγουν.

Θυμάσαι που σου έλεγα πως αυτή η εξεταστική περιελάμβανε 14 μαθήματα;

Ε, λοιπόν, συνέβη το απίστευτο.

Τα πέρασα ΟΛΑ.

14 στα 14.

Και κάπως έτσι πλησιάζουμε στο τέλος...που τέλος σημαίνει πτυχίο...

κι αφού φτάνουμε στο πτυχίο το φοιτητικό μας σπίτι παύει να έχει θέση στη ζωή μας

και κρατάει μόνο τη θέση που του αξίζει στην καρδιά μας...

Αυτό είναι ένα μικρό teaser του πακεταρίσματος του σπιτιού μου...

Περίπου 380 φωτογραφίες στον τοίχο και

γύρω στις 30 κούτες γεμάτες βιβλία, cds κι άλλα βιβλία...

Ακόμη βέβαια δεν έχω βρει τις κούτες που χωρούν τις αναμνήσεις μου...

υγ: δεν πρόλαβε να τελειώσει η εξεταστική 

και "πνίγομαι" στις δουλειές.

Ευτυχώς μόνο ευχάριστα νέα.

I will let you know asap.

Δωρεάν Ξενάγηση-Περίπατος:"Το Ευ Ζην της παλιάς Θεσσαλονίκης"

Δεν ξέρω τι θα κάνετε εσείς το πρωί της Κυριακής που μας έρχεται, πάντως εγώ θα πάρω τη φωτογραφική μου και τις φίλες μου και θα πάμε στην ξενάγηση-περίπατο που διοργανώνει η Αντιδημαρχία Πολιτισμού, Παιδείας & Τουρισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης.

Προλαβαίνεις να δηλώσεις συμμετοχή!!!! 

ΑΝΤΙΔΗΜΑΡΧΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΠΑΙΔΕΙΑΣ & ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ

ΘΕΟΦΙΛΟΥ 25, ΑΝΩ ΠΟΛΗ

^{ΤΗΛ. 2310.226868}

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΔΩΡΕΑΝ ΞΕΝΑΓΗΣΗ – ΠΕΡΙΠΑΤΟΣ: «ΤΟ ΕΥ ΖΗΝ ΤΗΣ ΠΑΛΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ»

Την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012 ο Σύνδεσμος Ξεναγών Θεσσαλονίκης θα πραγματοποιήσει περίπατο – ξενάγηση στο Ιστορικό Κέντρο της πόλης, με την ευκαιρία του εορτασμού της Παγκόσμιας Ημέρας Τουριστικού Ξεναγού (21^η Φεβρουαρίου).

Η εκδήλωση, με τίτλο «Το Ευ Ζην της παλιάς Θεσσαλονίκης» πραγματοποιείται υπό την αιγίδα της Αντιδημαρχίας Πολιτισμού, Παιδείας και Τουρισμού του Δήμου Θεσσαλονίκης και εντάσσεται στο πλαίσιο των δράσεων του Φεστιβάλ Γαστρονομίας Θεσσαλονίκης.

Η ξενάγηση θα περιλαμβάνει επίσκεψη σε χαρακτηριστικά σημεία και αναφορές στην Θεσσαλονίκη του χθες, σε σχέση με την ψυχαγωγία και την γαστρονομία.  

Σημείο συνάντησης θα είναι η είσοδος της νέας προβλήτας στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης, στις 10:00 π.μ.

Ο περίπατος θα καταλήξει στο Κέντρο Ιστορίας του Δήμου Θεσσαλονίκης (Μέγαρο Μπίλλη, Πλατεία Ιπποδρομίου), όπου θα πραγματοποιηθεί προβολή οπτικού υλικού, σχετικού με τα ήθη και τα έθιμα των κοινοτήτων της πόλης.

Η συμμετοχή στην εκδήλωση θα είναι δωρεάν και θα είναι δυνατή μόνον κατόπιν εκδήλωσης ενδιαφέροντος στο τηλεφωνικό νούμερο 6944 411994 – κ. Φωτεινή Λυκισά. Στην ξενάγηση μπορούν να λάβουν μέρος περίπου 100 άτομα.

Δηλώσεις συμμετοχής θα γίνονται δεκτές έως και την Παρασκευή 17 Φεβρουαρίου 2012. 

Να φτάνω σε πόλεις που μόλις να έχουν ανάψει τα φώτα*

κάπου στη Μεγάλου Αλεξάνδρου

Μ' αρέσει να βλέπω την άσπρη γραμμή

που αφήνουν πίσω τα αμάξια όταν τρέχουν,

να φτάνω σε πόλεις που μόλις να έχουν

ανάψει τα φώτα και μια μουσική

να φωτίζει απαλά τις ψυχές των ανθρώπων,

μες στη ματιά τους να βλέπω νερό,

να ρωτάω πως λέγεται η πόλη

και όλοι να λένε δεν ξέρω,δεν είμαι από εδώ...

Σαββατόβραδο γαρ...

Είμαι Πολιτικός...μηχανικός.

Μηχανικός βρε παιδιά...μηχανικός!

Φύγαμε για #OpenIndia2

Δεν ξέρω αν έχεις την τύχη να γνωρίζεις ανθρώπους για τους οποίους νιώθεις πως καμιά λέξη και κανένα κείμενο δεν μπορεί να σταθεί αντάξιο του μεγαλείου που κουβαλούν. Αν έχεις αυτήν την τύχη θα δείξεις κατανόηση στη δυσκολία που αντιμετωπίζω τώρα που θέλω να γράψω κάτι για την Georgia!

"Almost 4 years ago I was a normal healthy person, happily enjoying life with its good and bad moments. Now, after a debilitating disease gradually took almost everything away, I am a warrior determined to win this battle and start my life all over! Thanks to my family and my good friends who support me, tolerate me, love me".

Με αυτά τα λόγια μας υποδέχεται στο blog της. Εκεί γράφει το δικό της παραμύθι. Αντιμετωπίζει μια σπάνια και δύσκολη ασθένεια (παλιοασθένεια) και καθημερινά δίνει τη δική της μάχη. Όλοι εμείς που την αγαπάμε βέβαια ξέρουμε πως πρόκειται για μια μάχη που θα καταλήξει σε μια τεράστια νίκη. Γιατί πες μου εσύ γίνεται να φεύγεις για Ινδία με ένα τεράστιο υπέρβαρο αγάπης και να μη νικήσεις;

Και για εσένα που μπορεί να μην ξέρεις την ιστορία της και απορείς γιατί να φεύγει για Ινδία, θα σου πω πως εκεί υπάρχει η σούπερ-ντούπερ κλινική NuTech στην οποία η Georgia θα θεραπευτεί.Είναι μια εξειδικευμένη κλινική γι'αυτήν την ασθένεια και το καλό που της θέλουμε είναι να μας επιστρέψει την Georgia γερή και δυνατή!

Όταν το καλοκαίρι η Georgia ανακοίνωσε πως υπάρχει αυτή η κλινική επικράτησε ένας χαμός στα social media και μέσα σε 3 μέρες μάζεψε περίπου 20.000 ευρώ. Να δες εδώ τι έγινε. Ναι από απλούς ανθρώπους μαζεύτηκαν τα χρήματα. Σαν κι εσένα σαν κι εμένα. Όπως μπορούσε ο καθένας, ήθελε να τη βοηθήσει να κάνει το επόμενο βήμα. Και το έκανε. Πήγε στην Ινδία και γύρισε καλύτερα. Αν πήγαινε καλά το πρώτο στάδιο της θεραπείας θα ακολουθούσε και δεύτερο. Και βλέπεις; Πήγε πολύ καλά! Και σήμερα η Georgia είναι ξανά στην Ινδία συνοδευόμενη με τις ευχές και την αγάπη μας.

Γιατί να σου πω κάτι; Αν η Georgia κάνει 100 βήματα μπροστά μέσω της αγάπης και της δύναμης που παίρνει από όλους εμάς, τότε ο καθένας που μαθαίνει την ιστορία της κάνει 1000 βήματα μπροστά. Και κάπως έτσι μας βοηθάει ώστε να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι...να προσπαθούμε να γίνουμε σαν κι αυτήν...

Οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι της Georgia από το πρώτο ταξίδι της στην Ινδία το καλοκαίρι.

So architectural ε;;;

Θα σκίσουμε ρε Τζώρτζια αγάπη.Δεν είσαι μόνη.Είμαστε άπειροι. 

Και θα σκίσουμε.ΝΑΙ!

Teaser (κι άντε βρες που είναι αυτό)

Γράφω το επόμενο άρθρο για την 

parallaxi

και σκέφτηκα να μοιραστούμε μια εικόνα από το κτίριο που θα παρουσιάσω.

Είναι σε πολύ κεντρικό σημείο της πόλης.

Και κουβαλάει και μια "κινηματογραφική" ιστορία θα έλεγα...

Το Σάββατο τα σπουδαία.

Όποιος το βρει πάντως μέχρι τότε, κερδίζει όλη την αγάπη μου...